Eindelijk even de tijd om jullie op de hoogte te brengen van de avonturen 'down under'...

Op 9 oktober zijn we samen met Rieno en Annick ( onze reisgenoten voor de volgende 3 maanden)vertrokken voor een nieuw avontuur , in een nieuw continent...namelijk Australië.

De reis is begonnen met 1 overnachting in Schiphol daar we 's morgens vroeg onze vlucht naar Maleisië hadden...geen oog dicht gedaan en elk uur van de nacht gezien ! Versleten toegekomen in Kuala Lumpur (want ook op de vlucht had ik amper kunnen slapen) In Maleisië zijn we 6 dagen op het Langkawi eiland verbleven, kwestie van te aclimatiseren en de jetlag al een beetje te overbruggen voor we aan onze rondreis door Australië begonnen.Nog nooit in de vele verre reizen die we gemaakt hebben is er zo'n probleem geweest met het uurverschil, 6 dagen en nachten lang konden we de slaap amper vatten, verschrikkelijk !

Gelukkig deden we het overdag heel kalmpjes aan en was het lekker relaxen in het mooie Sheraton Beach Resort.

We hebben enkel het 'stadje' bezocht en zijn naar de Langkawi Heights gegaan met de langste kabelbaan van Azië waar we boven dan een prachtig zicht hadden op het regenwoud.Ook hebben we eens een 'taartjesdag' gehad...Annick is verjaart op 15 oktober en ik had gevraagd in het restaurant of ze iets speciaals konden doen met het ontbijt...ze kreeg een taartje van de zingende obers, ook had ik housekeeping gevraagd om de kamer een beetje te versieren...ze kreeg bloemen op bed en een...taart; 's namiddags zijn we ons gaan laten verwennen met een zalige 2u-durende massage, ook daar...taart en tenslotte gingen we 's avonds gaan dineren en na ook die ober te vertellen dat het haar verjaardag was...surprise....taart !!! To much cake in one day ! Maar Langkawi was een mooi begin van alweer een nieuw vermoeiend avontuur...

16 okt. Aankomst in Sydney, we wapenen ons al tegen de uitgebreide douanecontrole, geven ieder snoepje en koekje dat we bij ons hebben aan op het aangifteformulier want hier wil je niet beboet worden voor een onnozel ding dat je niet aangegeven hebt...dat hebben we toch gezien op 'boardercontrol' (Grenscontrole).De lange rij wachtenden voor ons liegen er niet om, hier géén gezever...tot wij aan de beurt zijn...'t kan nie rap genoeg gaan...G'day en go on, no time...ferme controle, ja ,ze zien nu ook wel eenmaal dat wij brave burgers zijn hé !

Het aantal wachtenden op de taxistandplaats was ook van...f **k ! Zeker 10 rijen lang, maar al bij al ging dit verbazend snel.

De eerste paar uur in Sydney heb ik doorgebracht in bed, kapot en versleten van de vorige dagen nie te slapen. Na een lekkere verfrissende douche zijn we te voet naar Cooggeebeach gegaan en hebben we de eerste indrukken van de Ozzies on the beach kunnen waarnemen op zondag...de mensen komen met heel hun hebben en houden naar het strand waar ze lekker in groepjes samen hangen,drinken, bbq eten,sporten...echt tof om te zien, een aangename relaxte sfeer en dan heb je de beergardens,de place to be, want daar kan je drinken en roken ! In Australie zijn ze héél streng op gebied van roken, dit verschilt natuurlijk ook van provincie tot provincie, maar in Queensland bv mag je niet roken binnen een straal van 4 meter waar ze eten verkopen, dat geld ook voor de terrassen van cafés en restaurants, ja , rokers worden hier echt wel afgestraft...een pak sigaretten, Marlboro, 20 stuks > 11 euro, aub !!!

Schandalig duur, ik heb gelukkig nog bijna een maand van mijn farde uit Maleisië kunnen gebruik maken, maar Christoph heeft het na bijna een maand opgegeven en is nu al sedert de 9de nov gestopt met roken ! Chapeau, hij heeft het af en toe wel moeilijk maar dan gaat hij lopen...wat dan weer ten goede komt van de conditie...nie van de kilo's want we eten hier veel te goed en té veel :) Ikzelf ben er nog niet klaar voor om te stoppen en probeer mij te beperken met 5 sigaretten per dag, wat me aardig lukt, want heb nu op datum van vandaag (23/11) nog maar 1 pak dure sigaretten gerookt !

Sydney hebben we na 1 nacht verlaten (komen toch nog terug) en we zijn doorgevlogen naar Cairns, het tropische noorden van Queensland. Van hieruit hebben we de huurwagen opgenomen en zijn begonnen aan een rondreis.

De eerste 2 nachten waren op voorhand geboekt, de rest moeten we ter plaatse zoeken en regelen. We opteren voor de volgende 2 nachten in een app te slapen in een resort in Port Douglas, dit is het voordeligste en we hebben alles wat we moeten hebben( volledig ingerichte keuken met afwasmachine,wasmachine , droogkast, strijkijzer) Er kan zelf gekookt worden, wat ook weer helpt in de besparing...alhoewel we de 2de avond take away pizza gaan halen zijn...eerste kennismaking met de verschillende Australian beers ( Pure Blond, VB, XXXXgold,...) en ons hoofd stond niet meer op koken

Volgende bestemming: Daintree Rainforest, het regenwoud doet volledig zijn naam eer aan, het valt met bakken uit de lucht, we hebben het geluk met een 4X4 te rijden want bepaald ogenblik komen we aan een 'floodway' waar het water over de baan stroomt en zodoende je met een gewone wagen niet meer doorkan ! We hebben ook weer een tegenslag van formaat...camera stuk ! Christoph volledig over z'n toeren en ik vind het diep in mn binnenste nog niet eens zo erg ( ben het een beetje beu van te poseren en foto's te trekken !) Maar hier zitten we dan in het regenwoud zonder fototoestel en een kodakwinkel kom je hier niet tegen ! Gelukkig kunnen Annick en Rieno een paar kiekjes voor ons maken .

We checken in in een hostel , 4 beddorm( de goedkoopste oplossing) en gaan 's avonds op pad voor een begeleide nightwalk met gids en ultrazaklamp. Nooit in mn leven had ik gedacht dat ik 's nachts in een regenwoud spinnen, lizards, krekels , padden en andere vieze beesten zou staan bewonderen , maar I did it en het was een hele leuke, prachtige ervaring. De nacht in de dorm was minder, het was er muf, slecht bed en ik hoorde constant iets achter mijn oor( 's morgens zag ik dat daar een megakrekel lag , bah !)

Vanuit het regenwoud zijn we naar de Atherton tablelands gereden waar we mooie watervallen en nog mooie stukjes rainforest gezien hebben en een hele speciale vijgenboom

... en heeft Christophke een nieuwe camera gekocht want hij zat al 4 dagen zonder en dat werd hem toch een beetje teveel ! Via een inlandhighway zijn we naar een dorpje gereden , Charters Towers, in de middle of nowhere. Langs die verlaten wegen kom je echte mastodonten van vrachtwagens tegen die ze 'roadtrains' noemen en tot 53 meter lang kunnen zijn ! Ze vlammen over de baan en wijken voor niks en niemand ! De vele dode kangoeroes langs de baan zijn daar het gevolg van, maar Ozzies vinden dat niet erg want voor hen zijn de kangoeroes 'a pain in the ass !' En wij hebben er na 10 dagen nog geen enkele (levende gezien)...

In Chartes Towers hebben we ,net als in Atherton ,in een caravanpark overnacht...alles voor het goedkoopste hé...we worden nog echte roma-zigeuners !

en hebben we voor de eerste maal in Australië een prachtige zonsondergang gezien !

De volgende dagen waren MEGA ! We hebben halt gehouden in Airlie Beach , een heel gezellig kuststadje waar we een prachtig 2 bedr. appartement voor 4 dagen gehuurd hebben en we 3 dagen met een 8 persoonskajuit gaan varen zijn langs de Whitsundayislands,die deel uit maken van het great barrier reef.

Onze catamaran noemde Whitsunday Blue, de captain Rob, een gezellige ozziewaterval die wel graag een pintje lust en onze host was Charlie, een hele leuke Engelse meid, die ons verzorgde va n ontbijt tot diner (heel lekker trouwens !) en die je allerlei duik - en snorkeltips kon geven want zijzelf was divemaster.Maar de beste tip heb ik van mijn vriend Rieno gekregen...ik ben al een paar keer gaan snorkelen maar eigenlijk nooit nie lang want ik sla al vlug in paniek als mijn neus afgedekt is, begin dan te hyperventileren en rare dingen te doen...:) Ook vind ik het akelig als ik direct geen grond meer onder mijn voeten heb, wat hier dus ook weer het geval was, je moet vanaf de boot de diepe zee in en ik begon natuurlijk weer te paniekeren en naar adem te happen. Rieno is bij mij komen zwemmen en heeft mij verteld dat ik op het gemak mijn duikbril moest aandoen, snorkel in de mond , kop in 't water en onder water beginnen zingen...1,2,3,4 ...hoedje van , hoedje van ...1,2,3,4 ....hoedje van papier....nie te geloven maar het werkt , je ademhaling kalmeert en je kan van de wonderen van de zee genieten...

magisch...dankjewel Rieno (thanx, mate ! )

Christoph was ondertussen mee met de duikers en had dus ook zijn pleziertje , jammer , hij heeft al vele malen gedoken ( initatieduiken in de zee) maar heeft nog nooit een brevet afgelegd, alhoewel ik hem er altijd toe aanspoor én hij heeft nogthans een hele goeie opleiding gekregen (met dank aan Jacky Dooms)

We hadden op de boot nog het gezelschap van een ouder Nederlands koppel , die heel goed meeviel en nog van een Australische dame, die wat minder meeviel want ze zweeg niet en stelde constant vragen. Maar het was weer een schitterende ervaring, de zonsondergang met een zacht muziekje en een lekker wijntje...we voelden ons weer rijk hoor ! En 's nachts lekker in slaap gewiegd worden van de lichtjes golvende baren....heerlijk !

De volgende dag, vroeg uit de veren en ik was weer vertrokken hoor....1,2,3,4...hoedje van papier

Mooi, mooi,mooi ... al die vissen en koralen in verschillende kleuren en vormen ...mooi,mooi,mooi !

We zijn ook naar Whiteheaven beach gevaren, het prachtigste wit zand en blauw water die ik ooit gezien heb ,

ook kon je de pijlstaartroggen rond je benen zien zwemmen ,on-ge-loof-lijk ! Jammer van de vele toeristen die er waren , maar ja, daar maken wij ook deel van uit. Al bij al, dit was weer een schitterende ervaring en ik zou onmiddelijk weer met die catamaran vertrekken.

Aan alle mooie dingen komt een eind, nadat we de ansichtkaartjes gepost hadden , zijn op 2 november uit Airliebeach vertrokken naar Rockhamptom (stad die op de steenbokskeerkring ligt) en hebben we 's avonds tijdens het diner onze ogen de kost kunnen geven . De eerste dinsdag van de maand november ligt Australië plat, kleed iedereen zich op en dragen de dames een hoed want dan is het the Melbourne Cup, een betere versie van Waregem koerse

Jiiiiihaaaa...de volgende 2 dagen hebben we op de boerderij gespendeerd... old Macdonnel had a farm....ieja, ieja ,ho ...Annick had een foldertje gezien van een boerderij in de outback waar je kon paardrijden , motobicken, koeien melken...en het was reuzeplezant. Zo hebben we eerst instructieles gekregen om goed met een vitessebrommer te rijden ( ja ,we zijn tenslotte geen 16 meer hé)

en mochten we dan ermee the farm rondrijden en naar de zonsondergang gaan kijken (jammer, het was bewolkt, geen zonsondergang !) In de namiddag zijn we koeien gaan melken , kalfjes de fles gegeven, de kangoeroes wat gestreeld (onze eerste echte levende en Annick heeft zelf een babykangoeroetje de fles gegeven ) en wat gespeels met Pink Floyd , de plaatselijke kaketoe. 's Avonds lekker gegeten en nog wat aan het kampvuurtje gezeten, met wat Ozzies gepraat om dan terug te keren naar ons kamertje( die omsingelt was van de padden) en moe in slaap te vallen met allerlei nachtelijke dierengeluiden... 6 uur de volgende morgen wakker geworden door de gietende regen...och neen en vandaag gaan we paardrijden! A la guerre, comme a la querre, het paardrijden gaat door en we krijgen lekkere gele regenpakken om onze horsetrip te maken. Eerst leer je nog hoe je het voer van de paarden maakt , mag je de paarden voederen, leer je ze zadelen en hop hop hop...paardje in galop, neen , niet galoperen ,niet draven , gewoon een mooie wandeling maken ( jammer van het weer en de gele outfits) en met zn allen (7 pers) een paar stieren in een omheining drijven, voila, dat hebben we ook weer gedaan se ! Na afscheid te hebben genomen van boer Harms, Calamity Jane en skippy the bushkangoeroe zijn we doorgereden tot laat in de avond, in de gietende regen naar Hervey Bay. Dit is voor ons de uitvalsbasis voor Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld en ook gekend voor z'n vele dingo's( soort wilde hond, misschien ooit de film met Merryl Streep gezien 'A cry for help'?!)

Honden zijn op het eiland niet toegelaten omdat ze willen voorkomen dat er zou 'gemixt ' worden met dingo's. We verbijven op Fraser Island in het mooie Kingfisher resort, is eens iets anders dan caravans, appartementen of boerderij :) 's Avonds hebben we er ook overheerlijke kangoeroefilet gegeten...there just a pain in the ass

De volgende morgen hadden we een ganse dag uitstap op het eiland met een overlandtruck en een babbelgrage gids,..Kirsty. De eerst stop was Lake Mackenzie

, een ongelooflijk prachtig meer waar het zalig zwemmen was ( de enige plaats waar je trouwens vrij kon zwemmen, in de zee moest je dat hier niet proberen....jaws !) Verder werden we gedropt aan een regenwoud waar je zelf kon doorlopen ,heel mooi maar jammer genoeg hadden we maar 3 kwartier, voor ons veel te weinig tijd , maar dat heb je met een grote groep hé ! Dan hebben we een stukje beach highway gereden , een autostrade op het strand ( in zand) met verkeersborden en hebben we daar de eerste dingo gezien( heel toevallig want normaal tijdens de dag houden ze zich schuil voor de warmte) Aan het strand stond er een klein vliegtuigje klaar waarmee je over het eiland kon vliegen ( tegen betaling natuurlijk) en dat hebben we dan ook gedaan omdat de prijs eigenlijk wel heel goed meeviel, het was heel mooi om alles zo eens uit de lucht te zien, maar ik beklaag het me toch nog dat ik dit niet gedaan heb boven het great barrier reef ( de prijs was wel 4x zoveel) ...

Nie klagen... het was een mooie dag. De volgende dag hoorde ik voor de eerst maal tijdens onze reis , vlaams praten, ik ben met de vrouw een babbeltje beginnen slaan en het waren nog streekgenoten ook. De vrouw is van Oostende en de man van Brugge, maar ze wonen in Brussel en zijn nu met hun 3 kinderen een wereldreis met de zeilboot aan het maken voor...3 jaar !!! Chapeau hoor, 3 jaar , dat zou ik waarschijnlijk niet zien zitten en als ik nu zie hoeveel geld wij al, in bijna een jaar tijd,kwijt zijn....dan zouden we dat niet kunnen ook :) Het toevallige is dan ook nog dat de man de zoon is van Dr Stellamans, die bij ons op het werk komt...de wereld is toch klein hé ...nu , ik wens de familie alle succes met hun avonturen ( we hebben emails en websites uitgewisseld hé !)

Noosa beach was onze volgende bestemming , dit is een beetje het Knokke van de Sunshinebeach, mooi maar duur. Wederom hadden we een aangenaam appartement met groot terras en een huisdiertje... one eye (dit is de naam die we zelf gegeven hebben) One eye was een kookaburra vogel met , ja hoe raad je het ...één oog. Van het moment dat we klaar waren om te aperitieven, was hij daar, natuurlijk om iets lekkers proberen te krijgen, maar dat lieten we niet toe, maar hij liet zich ook strelen. Op een avond is het hem toch gelukt om wat salamihapjes van de tafel te stelen en toen hebben we hem echt moeten verjagen want hij werd wat te wild en wou altijd maar meer ...Christoph z'n vriendje was weg...

In en rond Noosa hebben we nog prachtige wandelingen gedaan langs de kust en in stukjes bos met regenwoud(ik word een echte natuurliefhebber), zijn we naar een hele leuke markt geweest in Eumundi en hebben we nog een heel stuk kust afgereden waar we halt hebben gehouden in Peregian beach waar ze een magazijn hadden met ontelbaar veel UGGS

, in alle kleuren, maten en modellen en waar we alles vernomen hebben over de 'echte' UGGS van bij ons. UGG is eigenlijk geen merknaam , maar is eigenlijk de Australische benaming voor de lelijke schapenvacht boot, afkorting van UGGLY BOOT > UGG. Nu , de Uggs worden al jaren en jaren verkocht in Australië, maar zijn pas een echte hype geworden sedert dat een slimme Amerikaanse firma een patent heeft genomen op de naam UGG. Hier heb je dus verschillende merken die Uggs maken en het voelt echt wel veel beter aan dan de 'echte' Amerikaanse UGGS die in China gemaakt worden !!! Het erge is dus doordat die Amerikanen een patent op die naam hebben, niemand niet meer de boots met de naam UGG mag verkopen zonder dat hij daardoor strafrechtelijk vervolgd word... is dat niet erg ? En dat terwijl UGGS echt Australisch zijn en die Amerikanen daar eigenlijk geen zak mee te maken hebben, terwijl de echte Australische Uggs hier 4X zo goedkoop zijn, betere schapenvacht hebben, maar als 'vals worden beschouwd door de douane ...erg...maar ik ga mij er toch een paar kopen, dat risico ga ik nu eens nemen voor mezelf, jammer voor alle mensen die het mij gevraagd hebben om er mee te brengen , maar ik doe het niet. Ten eerste zou ik al een valies extra moeten aanschaffen voor alle aanvragen ,ten tweede de kans zit erin dat ik aan de douane tegengehouden word, dus dat riscico neem ik enkel voor mijn eigen en ten derde het zijn andere tekentjes op de achterzijde en jullie zouden denken dat het valse zijn ,terwijl dat eigenlijk niet zo is ...tot zover de UGG-historie !

Na de beach richting Brisbane, dat we wegens tijdsgebrek niet hebben kunnen bezoeken, en dan vervolgens verder naar Surfers Paradise, waar Rieno zijn traditionele Hard Rock T-shirt moest gaan kopen. Wij zijn ondertussen naar de beach gewandeld

en hebben de vele surfers gadegeslagen en zijn na een uur of 2 terug vertrokken en ik was blij dat we daar niet bleven overnachten, want het was er te druk...waar we wel zijn blijven overnachten was bij O'Reilly's in het Lamington National Park. We hadden daar een prachtige canopysuite met jaccuzzi, zaaaalig. Het park zelf was ook heel mooi met een prachtig regenwoud, wandelpaden en waterval ( natuurlijk niks te vergelijken met de Victoria Waterfalls )

Allee, nadat onze longen weer goed gevuld waren met gezonde zuurstof zijn we verder zuidwaarts gereden, naar Byron Bay, een hippe kuststad waar er geen enkele accomodatie meer vrij was en daardoor noodgedwongen 30 km verder in Ballina terechtgekomen zijn. In Ballina hadden we het getroffen met onze onderburen ( we hadden daar weer een appartement gehuurd) onder ons zat er een marginaal geval, Lesley genaamd , die de ganse dag dronk en luide muziek speelde en op haar terras haar vrienden entertainde met de helft van haar decoltée bloot, de venten hadden mooi zicht

De volgende dag zijn we dan weer naar Byron bay gereden waar we hebben genoten van de zee mét wilde golven

! Ik kon geen minuut blijven staan door de geweldige onderstroming, maar het was een zalig gevoel, ook al lagen er massa's kleine kwalletjes op het strand(wel nie die gevaarlijke), het was een stralende dag...maar is wel geëindigd in mineur...'s morgens had Neute de nieuwe camera laten vallen ( met een brok af als resultaat), ' s' namiddags waren zijn teenslippers naar de wup en had christoph nog maar gezegd dat alle slechte dingen uit 3 bestaan en ik maak de laptop van Rieno en Annick naar de kl*t*n ! Ik had er echt niet om gedaan, Rieno toont zijn foto's van de dag en ik gooi mijn bijna leeg glas wijn om, recht op het klavier !!! Ramp o ramp ! In het begin deed hij het nog ,maar na enkele minuten was het over...mens toch, ik voelde mij zo schuldig en kon dan ook geen oog dicht doen de ganse nacht ! Heb die avond nog met Julie gebeld en zij troostte mij met te zeggen dat alles ging in orde komen eenmaal alles was opgedroogd van binnen...en gelijk had ze ...de volgende morgen deed hij het weer ...oef !

Iedereen gelukkig en happy en verder richting Sydney gereden met nog 1 tussenstop in Port Macquerie, kwestie van de afstand te overbruggen en waar we nieuwe 'sletsen' gekocht hebben voor mijn wederhelft .

De rit naar Sydney was aangenaam en mooi en rond halfdrie zijn we daar toegekomen. We moesten daar wel nog een slaapplaats vinden voor 4 nachten (hadden eigenlijk al iets geboekt via het internet maar daar was dan uiteindelijk geen slaapplaats meer vrij) Je gaat het niet geloven maar tot 12 u s' nachts hebben we rondgereden om een slaapplaats te zoeken !!! Alles , maar dan ook alles was volboekt, we hebben in het informatiebureau binnen geweest om hulp te vragen , maar ook daar zeiden ze dat we zeker 30 km buiten Sydney moesten rijden om iets te vinden...heel de stad zat vol...en ik verzeker je ...het is een grote stad hoor ! We zijn dus een half uur buiten Sydney gaan rijden , naar Manly waar alles ook vol zat, op de duur kregen we de slappe lach van vermoeidheid en van ellende ! Om 23u zijn we terug de stad ingereden en hebben we halt gehouden aan een hostel die ons dan naar een ander hostel heeft doorverwezen voor 1 nacht . Om 1u 's nachts lagen we doodmoe in ons stapelbedje ...we waren al van 8u s'morgens de baan op !!!

Volgende dag , huurwagen binnen gedaan en ingecheckt in een ander jeugdhotel in the rocks, een prachtige locatie in Sydney , met een megaterras én uitzicht op de Sydney opera en Syndney harbour bridge.Oef...eindelijk een beetje rust want ik geraak weer oververmoeid en ben een last tot iedereen en voel hetzelf ook wel zo aan. Sydney vind ik persoonlijk een hele leuke stad, mega mooie winkels met prachtige etalages, mooie speciale wijken met aangename terrastjes en restaurantjes en dan natuurlijk het prachtig zicht vanaf de haven op de Sydney Harbour bridge

en het welbekende operagebouw, die megagroot is maar, eigenlijk van buitenaf en dichtbij bekeken ,niet zo mooi is. De volgende morgen redelijk vroeg opgestaan om eens met mijn ma te bellen en haar het prachtig uitzicht via skype ,op de bridge en de opera te tonen vanaf het mooie dakterras...jammer ,de zon scheen te fel en ze kon niks zien . Maar het was wel een heel leuk gesprek en het deed me goed haar te horen. En dan...ging ik naar beneden en wie zat daar aan de receptie met tranen in haar ogen , een zak ijs rond haar voet en haar knieën in bloed ...Annick ! Wat was er gebeurd , ze was naar beneden gegaan om iets te halen in de winkel naast de hostel en had daar haar voet op de stoep omgeslegen...niemand was er bij haar , Rieno zat in de douche ,wij zaten op het dakterras en de mensen van de winkel zijn naar de kamer gekomen om Rieno te halen . Het was duidelijk niet om te lachen en we zagen allemaal dat het er niet goed uitzag...Nadat ze haar verzekering op de hoogte gebracht had , zijn ze haar komen halen met de ambulance ...en weg was ze voor een paar uur...wij konden niks doen en zijn dan maar met ons tweetjes de stad ingetrokken, maar onze gedachten zaten bij Annick . Na meer dan 4 uur ,kregen we een sms dat ze terug op de kamer was . Resultaat: gebroken middenvoetsbeentje en een steunbottine(moest eigenlijk in de gips, maar ze wou niet daar we nog zo lang moesten reizen) Ocharme Annick, daar zat ze dan , op haar bedje , helemaal van de kaart en zwart van 't zeer ...en we zijn nog maar halverwege, hoe moet dit verder ? Het beste is om dit dag per dag te nemen en zien hoe het evolueert...Volgende dag heeft Rieno een rolstoel kunnen versieren want Annick kon absoluut niet op haar voet steunen en ze had ook de ganse nacht niet kunnen slapen van de pijn...toch zet ze door en gaan we met de ferry naar Darling Harbour, ook een hele mooie haven met tal van restaurantjes, jammer van het weer...het is bewolkt en echt koud...iets wat we de laatste weken niet meer ondervonden hebben. Annick moet vroegtijdig terug naar het hotel want ze is op ...ik vrees ervoor dat ze naar huis gaat, wat ik in haar geval zeer goed zou begrijpen,maar wat ik wel heel erg zou vinden natuurlijk ! Na een paar uurtjes slapen is ze 's avonds toch met ons nog iets gaan eten en het was eigenlijk nog best gezellig , er was een speciaal avondmarktje, met leuke kraampjes en een gezellige sfeer.

Zaterdag 20 november: vertrek vanuit Sydney naar the red centre van Australie, Alice Springs. Het is een heel gedoe om alles en iedereen op tijd in de luchthaven te krijgen met onze 'invalide' op krukken...ik heb echt compassie met Annick , maar eigenlijk ook met Rieno, want hij werkt hem in 't zweet om alles maar zo aangenaam mogelijk te maken voor Annick...hopelijk gaat alles vlug een beetje beter. In Alice Springs moet Annick terug naar het hospitaal voor een scan en dan zullen we wel meer weten...en ik kan jullie nu eigenlijk al vertellen dat alles de goede kant op gaat want ondertussen zitten we al 4 dagen in Alice Springs , hebben Rieno en Annick terug 6 uur in de kliniek versleten en huppelt mijn vriendin langzaam op het gemak met haar krukken rond...wordt vervolgd ...

Love you all xxx

*** Met dank aan A & R voor een paar foto's...zeker toen onze camera het begaf !