Gooooodmorning Vietnam !!!

Voor de liefhebbers...volgend verhaal.

We hebben dus nog 2 dagen in Bangkok moeten blijven omdat we nog moesten wachten op onze visum voor Vietnam. Aan de ambassade van Vietnam hebben we trouwens een héél leuk koppel leren kennen nl: Sleep en Noi , hij is een Nederlandse Thai en zij een Thaise die ondertussen al een paar maanden in Nederland woont en toch haar best doet om hier en daar een woordje Nederlands te praten. Als we terug in België komen, zijn we zelfs uitgenodigd om eens lekker Thais te gaan eten bij hen want zij is kokkin...Sleep en Noi , als jullie dit lezen...we gaan graag op de uitnodiging in ,maar eerst gaan we bij onze thuiskomst een ferme biefstuk met echte Belgische frieten (of patat zoals jullie het noemen !) eten !!!

Wink

Om onze tijd nog wat nuttig te spenderen in Bangkok zijn we richting Khao San road

getrokken, dit is zowat het mekka van de backpackers en wereldreizigers . Op weg daarnaartoe kwamen we eigenlijk plots tussen de 'redshirts' terecht , dit zijn de duizenden demonstranten die al een maand Bangkok aan het bezetten zijn omdat ze willen dat de huidige premier afstand doet . Het is eigenlijk één politiek spelletje waarbij de vorige premier Taksin (die verbannen is naar Dubai wegens corruptie) de demonstranten tot 1000 bath per man betaald om actie te voeren ! Nu, wij hebben er geen last van ondervonden en de toeristen laten ze ook meestal wel gerust , want wij zijn hun bron van inkomsten ! Maar het kan van de ene op de andere dag draaien en er zijn toch wel al een paar aanslagen geweest , je zal maar net in de buurt zijn hé (moeders jullie moeten zich nu niet onnodig ongerust maken, hoor, terwijl jullie dit lezen zijn we al lang weg uit Bangkok !) Khao San Road heeft een apart sfeertje, het is een mengelmoes van alle nationaliteiten, je vindt er talloze eetkraampjes, bars, reisbureautjes, supergoedkope hostels (alhoewel ik mij daar niet zie slapen, wij hadden voor 16 euro/nacht/ per kamer toch ook wel alle comfort die we nodig hadden tot zelfs badjassen en slippers toe en het was héél proper, wat voor mij het belangrijkste is !) en je kan er allerlei valse passen kopen ...van identiteiskaart tot fake ID van de FBI !Daar hebben we een koppel ontmoet die al 8 jaar , jawel... 8 jaar aan het reizen is ! Julia en Roberto from Argentina.
Ze zijn vertrokken in feb. van 2002 met moto en hondje ! Hebben ondertussen al 64 landen bezocht en 165520 km gereden. Hebben nog maar 1 keer motorpech gehad en hun grootste tegenslag was dat ze Australië niet binnen mochten vanwege de hond. Ze hadden een hele boel foto's bij en er zat er eentje tussen aan een bord van Brugge ST-Kruis en ook van 't zand in Brugge...grappig hé en ongelooflijk wat die mensen al allemaal gedaan hebben...8jaar...da zou voor ons toch niet weggelegd zijn hoor !

2 april. Na bijna een maand in Thailand rond te trekken , zijn we vertrokken naar Vietnam . Eerst zijn we op Hanoi

gevlogen om dan direct door te vliegen naar Danang (midden Vietnam) , dit was oorsprongelijk de bedoeling niet , maar wegens tijdgebrek moeten we het zo regelen De vlucht was er eentje om vlug te vergeten en gelukkig heeft die ook niet lang geduurd...je moet het je maar eens voorstellen zo'n 'rochelende' vietcong gans de weg achter je oren !
Yell

Ander land, andere cultuur en andere taal. We moeten ons eerst weer helemaal aanpassen,maar dat duurt niet lang bij ons hoor. Onze eerste overnachtingen zijn in Hoi An , heel mooi en gezellig stadje vlak bij de kust

met heel lekker eten en nog goedkoper dan in Thailand . Maar ik vind ze persoonlijk niet zo hygienisch en heel wat afstandelijker dan de Thais en dan is er nog het taalprobleem...er zijn er echt maar heel weinig die een beetje fatsoenlijk Engels praten , nochthans hadden wij het anders verwacht, de Amerikanen hebben er 15 jaar gezeten ! (wat trouwens ook te merken is aan de veel verminkten die staan te bedelen, hetzij met een arm of been kwijt of met maar 1 oog meer ... ) Maar het heeft wel een prachtige natuur , dat hebben we ondervonden tijdens ons fietstochtje dat we gemaakt hebben, ja echt , ik heb mijne vent kunnen overtuigen ! Die dag was voor mij 1 van mijn hoogtepunten tot nog toe ...zalig ...maar je moet wel zorgen dat je niet helemaal ondersteboven gereden wordt door de vele skooters die je voorbijrazen . Amaai en 't schijnt dat het in Saigon nog 1000 x erger is ! Het laagtepunt van onze reis is ondertussen ook al gepasseerd... onze nachtbusrit van Hoi An naar Nha Trang . Wat een avontuur... daar lig je dan met een bus vol, in sleepseats( op zich nog te doen ) er zijn in de breedte van de bus 3 van die slaapzetels en dat over een rij of zes ,zeven + nog eens de ganse rij vanboven. De meesten op die zetels waren toeristen. Maar dan stopt de bus na een uur en stappen daar een hele bende 'spletogen ' op , die op een stukje karton in die tussengangetjes (+/- 30 cm) komen te liggen
! Leuk hoor ! Er was daar ook geen toilet aanwezig en je moest dan wachten tot de bus eens stopte in één of ander vergeten boeregat waar je dan je behoefte kon doen, maar eigenlijk liever niet deed , maar toch moest , omdat ik weer eens krampen had en geen klein beetje ook !
Undecided
Tijdens de eerste stop was er al een camera gestolen van een jonge Amerikaanse gast, hij wist het honderd procent zeker dat het van 1 van die VC (vietcongs) in de middengang was en zette heel de bus op stelten...na een half uur heeft inderdaad de beschuldigde de camera teruggegeven en mocht hij niet meer mee met de bus, wat voor hem ook de beste deal was , want die Amerikanen gingen hem lynchen, denk ik ! Ja, die nacht was de hel voor mij en de volgende morgen toen we in het hotel doodmoe aankwamen, was het eigenlijk nog niet veel beter...het was het eerste hotel dat zo tegenviel...ja, je kan niet altijd de luxe verwachten en zeker niet voor 17 euro / nacht. Uit de minibar kon je best niks nuttigen, want die stond vol met schimmel...

Maar Nha Trang maakte dan weer alles goed, prachtige zee,

mooie boulevard langs het strand
en met onze gehuurde skooter waren we koning te rijk en konden we alles bezoeken wat we van plan waren...

Het is eigenlijk niet veel geworden want we konden het binnenland niet intrekken daar we onze malariapillen vergeten in te nemen hadden en er is ook momenteel een epidemie van denguekoorts en met mijn krampen ging het ook alsmaar slechter.

Frown
We hebben dan ook na 1 nacht in dat 'klotehotel' beslist om 's avonds de nachttrein te nemen naar Ho Chi Minh (Saigon van vroeger).Weer een nieuw avontuur tegemoet maar ik moest wel de zekerheid hebben dat ze een toilet op de trein hadden en dat we de best mogelijke slaapplaatsen konden krijgen.
Het is een couchette van 4 personen geworden , dat was het beste en we hadden chance, we deelden die met een jong vietnamees meisje die de ganse weg geslapen heeft. Er was een proper toilet en met de buikpijn ging het steeds beter ...

Na ongeveer 11u treinreis zijn we dan aangekomen in Ho Chi Minh en de neute had krampen ! (ja, als je bij de hond slaapt, vang je z'n vlooien, zeggen ze dan !)

Het vroegere Saigon is een ongelooflijke drukke stad , er rijden daar ongeveer 3 miljoen skooters rond en een straat oversteken is dan ook een héél avontuur...je moet tellen tot 3 en dan ...go...gewoon rechtdoor, zonder te stoppen want daar komen ongelukken van . Nie normaal...voor geen geld ter wereld zou ik daar per auto willen rijden !

Het hotel was een aangename verademing in deze o-zo drukke stad. Gelukkig diende deze stad enkel als uitvalbasis voor onze uitstappen naar de Cu Chi-tunnels (het ondergronds netwerk van de vietcong) en de mekongdelta met z'n mangroves en moerassen . Althans dat was de bedoeling... ikzelf heb enkel het oorlogsmuseum
, de enorme drukke straten en verkeer en ... het hospitaal gezien ! Ja, de buikkrampen waren dus nog niet verdwenen , integendeel , het ging van kwaad naar erger... Christoph had er geen last meer van , maar ik verging van de pijn en kon nog amper iets drinken , laat staan eten ! Mijn overbezorgde vent is naar de receptie van het hotel gegaan om een consultatie in een internationaal hospitaal te regelen. Ik had er wat schrik van , want je weet nooit in welke omstandigheden je terecht komt, maar ze mogen in België er eens een voorbeeld aan nemen , à la minute werd ik er geholpen door héél vriendelijke verpleegsters en dokter. Er werd bloed getrokken en ook een staal van de stoelgang genomen om alle onzekerheden uit te sluiten ( ja , ik ga volledig in detail, hé).Na enkel een kwartiertje wachten , had ik al de uitslag en werd alles uitvoerig besproken. Een bacteriële infectie was de oorzaak van al dit leed en de gepaste antibiotica werd voorgeschreven . Er werd mij aangeraden de warmte een beetje te vermijden en voldoende te rusten...aangezien we toch nog een héél eindje onderweg zijn , heb ik die raad maar opgevolgd en héél véél uurtjes in de hotelkamer doorgebracht.Ik wou niet dat Christoph daar dupe van ging zijn en heb hem er toch (nadat hij eerst weigerde om mij alleen te laten ) kunnen van overtuigen om toch een excursie te doen naar die Vietcongtunnels.Hierna volgt zijn deel van het verhaal ...

Et voilà, 't is mijne toer om ne keer iets te schrijven zie... Om effe de 'pen' van mijn vrouwke over te nemen, kan ik jullie vertellen dat ik een excursie geboekt heb naar de Cu Chi Tunnels, waar de VC in totaliteit, ruim 27 jaar verbleven hebben. (Niettegenstaande de oorlog er 'maar' 15 jaren geduurd heeft) Die tunnels werden bevolkt door de VC (vietcongs), die het Amerikaans leger serieus veel last en ergernis bezorgd hebben. Het gebied, dat op een 45 km ligt van Ho Chi Minh City, het vroegere Saigon, is terug dichtbegroeid. Op foto's kun je zien hoe het er in de oorlogsjaren uit zag. Alle vegetatie was er weggevaagd door bommentapijten, bommen die een lading meedroegen met alle soorten dioxines die je maar kunt bedenken . Meer dan 2 miljoen hectaren bos en landbouwgrond werden vernietigd door toxische chemicaliën, waarvan de giftigste 'Agent Orange' was. Tot op de dag van vandaag, worden er kinderen geboren met allerhande fysische afwijkingen, die nog altijd te wijten zijn aan de smeerlapperij die men er heeft gedropt. We kregen aldaar aangekomen, eerst een documentaire te zien en daarna een rondleiding in het herstelde bos. Je kan natuurlijk goed zien, dat het geen natuurlijk bos meer is, alle bomen staan netjes op een rijtje. We mochten uiteraard die tunnels ingaan, er werd wel bijgezegd dat de tunnels aangepast zijn aan de toeristen, ze zijn groter gemaakt

... ik kan jullie verzekeren, ik heb gepuft en gezweet als een ezel. De tunnels bestaan uit 3 verdiepingen. Het eerste verdiep, ligt op 3 meter diepte, daar zijn de vertrekken, (keukens, opslagplaatsen, slaapplaatsen...), men dient wel te vermelden dat elke tunnelingang geboobytrapped was. De ingangen zijn niet te zien, gecamoufleerd tot in de puntjes. Als je er in die tijd toch ééntje ontdekte, diende je uit te kijken voor de vallen die eraan verbonden waren. Had je het geluk om dat te ontdekken dan stond er nog een val onder de grond je te verwelkomen. Elke val is uniek en éénmaal erin geraken was meestal fataal. Ijzeren punten met vishaken, bamboestokken die vlijmscherp waren en allemaal ingewreven met het gif van een cobra. De cobra's werden hiervoor speciaal in gevangenschap gehouden, gevoed en verzorgd om ze kunnen melken voor het gif. Het tweede verdiep ligt op 6 meter diepte, daar leefden de gezinnen van de soldaten, uiteraad ook met de nodige boobytraps voorzien. Op 10 meter diepte, lagen verschillende vertrekken, die voor de gezondheid van de tunnelbevolking diende te zorgen, compleet met een hospitaal voor het verzorgen van de gewonden maar er werden ook kinderen geboren. Het hele tunnelsysteem had een totale lengte van 200 km en herbergde een totale bevoking van 18000 soldaten inclusief hun gezinnen. Onvoorstelbaar. Het hele gedoe is eveneens voorzien van een verluchtingssysteem. De bovengrondse luchtgaten waren gecamoufleerd in termietenholen... je dient wel te verstaan dat er geen termieten te vinden zijn in Vietnam, de termietenheuvels zijn nagebouwd door de vietcong en de Amerikanen hebben zich eigenlijk goed laten foppen, door er niet bij stil te staan dat termieten onbestaande zijn in die gebieden. Na het bezoekje aan de tunnels, kreeg iedereen de kans om met oorlogswapens te gaan schieten. Ik heb het niet kunnen laten en heb een beetje oorlogsmunitie aangekocht om een paar kogels af te vuren op een doel met een M16. Vier van de vijf hadden het doel geraakt :) Ik heb eveneens een koppel leren kennen, die ik eerder op onze doortocht in Hoi An had opgemerkt, Phil (uit Australië) en Maria (uit Colombia).
Zij hebben een paar fotookes van mij gekiekt en ik van hen, zo was ik uit de nood gered en omgekeerd .Uiteraard werden emailadressen uitgewisseld en hebben ze me al vriendelijk uitgenodigd om hen te komen bezoeken in Australië, bij onze volgende reis. Na de excursie nog een VC pintje gedronken met het koppel en de tourguide en dan vlug terug naar 't hotel omde gezondheidstoestand van men veugeltje te checken !En nu... terug de auteur van onze time-out. Ciao.

Als dat geen uitvoerige uitleg is van mijn ventje. Hij heeft er z'n hartje kunnen ophalen ! Verder geen noemswaardige gebeurtenissen meer in deze drukke city...ik wou er eigenlijk zo vlug mogelijk weg...en dat zijn we nu...we're off to China

Aja...voor ik het vergeet...wij lezen nog altijd graag jullie reacties hoor...maar die zijn precies wat aan't afzwakken...ik zou zeggen ...nie opgeven...het geeft mij een 'boost' om verder te doen , want ik kan jullie verzekeren ...het bijhouden van de blog + foto's selecteren, verkleinen, uploaden...daar kruipen uurtjes in hoor !

Toch dank aan de 'die-hard fans !'
Cool

Reacties

Reacties

Kelly Vanpraet

Super om telkens jullie verhalen te lezen! Doe zo voort! Ik weet wat het is om zo'n blog bij te houden, maar het is o zo leuk om als thuisblijver dit te lezen. Veel plezier verder!

Filip en Ariane

Hummm, je bent nog maar een paar weken weg uit bangkok en er is daar een ware burgeroorlog aan de gang. Wat hebben jullie daar uitstoken? Als volgende maand Vietnam weer in oorlog is ga moeilijk kunnen zeggen dat jullie er niets mee te maken hebben.. En Christophe die daar met oorlogsmateriaal heeft staan schieten.. Dat moet toch slecht aflopen :p

Filip en Ariane

uitGEstoken dus, bah, geen edit mogelijkheid op dit systeem ^^

jacques dooms

had het gedacht christopf !n VC en het begint er te stinken doe zo voort cr histopf ik volg de berichten

Charlotte,Dany en kids

Blijkbaar hebben jullie weer veel nieuwe dingen opgestoken. En die foto met die brommers:ginder lachen ze ons waarschijnlijk vierkant uit als wij zeggen dat het druk was in Brugge. En een specialeke voor ons Magali'tje: na het horen van het "schijtverhaal" heb ik eerlijk waar ,heel de avond ,ip de pot gezeten. Met serieuze krampen en "special effects" erbij. Hopelijk is het helemaal over nu.
En @ broertje: da was verzekers heel plezant hé,schieten met de geweertjes. hihi...

Dikke kus voor jullie allebei en een dikke knuf xxx

Inge en Dirk

hello maatjes !Gelukkig magali ben je weer de oude ,da was waarschijnlijk serieus afzien !hopelijk ziet geen van beiden nog een hospitaal tijdens jullie trip.Verder was het weer een genoegen om weer een beetje mee te reizen en neute gie doe ta ook nie slècht wè ,doe zo verder !En kwijlen dat wij doen bij het zien van al die foto's ,echt het wordt tijd dat we ook eens weg kunnen mo t'is nu dien hof da me in wroeten! dus nog è kè geniet drie dubbel en dikke va junder roendreize !!!! Nie opgeven met de blog , benne fan! heel veel groetjes en dikke knuffel xxx MIS JULLIE!

Murielle,sam en romy

Hela verre reizigers,
Ben zo blij terug iets van jullie te horen en te zien.
Had het gezien ivm bangkok op het nieuws en was direct met mijn gedachten bij jullie,gelukkig alles safe.
Tis hier nog altijd niet te warm heb het momenteel zelfs een beetje koud (te vroeg verwarming afgezet)Ben stik jaloers als ik die schone zee en stranden zie,zal ook maar vetrekken last-minute eind mei-begin juni zekers.Jullie verhalen zijn zeer leuk om te lezen en neute nu heb je wat gewoon gemaakt:D
Ale ik zal jullie laten want zone stad roept,ja hier is dat azo,
Veel liefs en genieten is de boodschap,
good luck XXX

Corinne

Niet stoppen hé met jullie blog.....zo zien en horen we nog iets van jullie... 'k moet zeggen dat jullie er gelukkig uitzien!!!! Echt waar!!! Dikke knuffel xxxxxxx

Anthony en Elke

Ook wij zijn trouwe lezers, hoor!! Het is super om via deze weg jullie, maar ook die landen te leren kennen!
Blij dat het met je gezondheid weer beter gaat... Blijf ons zekere op de hoogte houden want "We love it"!!! vvorzichtig en nog veel reisgenot, dan hebben wij nog veel leesgenot! Elke

8

... we herkennen da 'sponse' handdoekske... waar hebben we da nog gezien ...
Héél mooi ... doe zo verder!
xxxx

veerle

Goodmorning darlings! alweer een leuk verhaal en mooie foto.s! ferm onder de indruk over hoe ze daar leefden in die tunnels, onvoorstelbaar eigenlijk.
En dat koppel dat al 8 jaar reist met de moto en hondje! probeer mij in te beelden of dat zou lukken met Romeo...
Straks naar China..., verlang al naar volgend verslag.
Opletten voor de krampjes, verzorg jullie zelf en zorg goed voor elkaar!!!
Dikke kussen,xxx
veerle.

Belle & Anthony

Ik vroeg me gisteren morgen nog af; ewel, geen nieuw verhaal meer gekregen van Magalie & Christoph , en voila sé, daar zijn jullie alweer!
Ja, Magalie, een infectie en dit op reis is zeker geen pretje maar je bent in goeie handen é!
En, inderdaad Christoph je doet dat ook fantastisch, zo een reisverslagske schrijven...
het is telkens leuk dit hier allemaal te lezen, ergens kan je een beetje wegdromen en hopen dat je er op een dag ook eens aan begint, wij hebben alvast ook wel plannen maar dat zal nog niet voor direct zijn, Maité is nog te klein!
Allé,
geniet er nog vele vele van, en van elkaar!
grtjs Belle & Anthony

Koen

Jupla,
Weer een schitterend verslag van alles wat jullie daar meemaken. Ben erg onder de indruk van het verhaal van Neute... Krijg al de kriebels als ik hem in dat nauwe tunneltje zie zitten, wetende dat die nog groter zijn gemaakt voor toeristen! Ongeloofelijk.
Goed om te lezen dat het ook met Magali al wat beter gaat en aan de laatste foto van jullie verhaal te zien zit het helemaal goed :-) Alcohol en antibiotica gaan niet samen he!
Nog heel veel plezier en tot het volgende verslag.

sofia & johan

Blij om de nieuwe 'episode' te hebben gekregen !
Ik lees het zéér graag maar ik had daar nu nie echt in jullie plaats willen zitten . Ge weet dat is mien 'dada' nie hé.!!!!
'k vond het eigenlijk wél leuk dat je giender doar kramptjes et gehad ... dat komt ter ollemolle bie ols je no zulke toestanden goat en de neute et toch wére een ki de spoedgevallen gezien ( 't was lange geleden voer em , en ik weten dat dat 1 van z'n favoriete uitstapjes is )
Jammer dat je ook nie meegegoan ziet no die tunnels ... stel je voren zeg .. je ziet gie doar olverwege , je krieg gie ferme krampen ... je moet ter ut voe te gon sch*ten , ... en zegt:" pardon mag ik eens passeren ik moet er effkens uit ! " ik zient vo mien en piesen biena wéér ol mijn broek van te lachen!! :-)
tot slot : kom nog mo véél tegen ... je et giender tenslotte gezocht !!! WHOEHAHA
dikke kussen van sofia & johan

lortette

Magali je zuster is weer in form hé... waar haalt ze het allemaal uit.Vond jullie verhalen heel leuk om te lezen en ook de foto's spreken tot de verbeelding, jullie zien er zo gelukkig uit.Dankzij jullie blog is het gemis toch een beetje minder niet tegenstaande ik toch verlang om jullie eens goed vast te kunnen pakken.Alvast een dikke zoen.

lorette

Oei het moest Lorette zijn in plaats van Lortette.

Annick

eigenlijk mis ik jullie wel .... een beetje véél ... zit in de wijn, hé xxx

JH.

Elaba ...

Nie geweune ... maar wonderschoon!
Up no de volgende, lik ikke.
Bye Bye Brugge .... Brussels her we come.

Pauline

Ik heb jullie verhalen al de hele tijd gevolgd hoor, wordt er helemaal jaloers van haha. Zou ook zo graag doen wat jullie aan het doen zijn.

Blijf er van genieten, it's a once in a lifetime opportunity

Quaki

mooi reisverhaal en foto's (interresant om eens die tunnels en andere overblijfselen te zien van de oorlog)
en uiteraard die prachtige pose op de scooter.
Ik kijk al uit naar jullie nieuw verhaal.

groten Quaki&Joan

Sheila

Loesje ligt in bed te slapen, dus heb ik nog eens tijd om jullie verhaal te lezen.
't Is echt wel de moeite wat jullie daar tegenkomen. Samen in een busje slapen met spleetogen... dat moet leuk zijn :os
Hopelijk genees je vlug van je infectie, want constant op de pot moeten zitten kan je wel missen. Hopelijk heb je vochtige doekjes en zacht wc-papier ;o)
Blijven genieten en blijven schrijven é, want zo geniet ik ook een beetje mee van jullie reis!
groetjes xxx

Kurt en Wendy

Ni how (of goeiendag in 't chinees, maar daar zult ge ondertussen al wel achtergekomen zijn zeker!) Wij volgen nog steeds met veel spanning jullie reisverhalen hoor, wij hebben zelf ook al een heel stuk van de wereld gezien en we herkennen toch veel plaatsen en situaties en het is precies of we zelf ook een stukje meereizen! Spijtig dat ge allebei een beetje ziek bent geweest, nie tof he, als ge mega-diarree hebt en de hele dag de bus in moet zonder WC. We hebben het ooit ook al meegemaakt, maar dat hoort er ook bij he! Allee, veel plezier in China en we kijken weer uit naar het volgende verhaal!! Groetjes, Kurt en Wendy xxx

johan en saskia

hey magali en neute ,
leuk om jullie blog te lezen , niet opgeven , fijn dat u gezondheid weer beter is , mooie fotos
groetjes

BRINE

heyla, sorry heb een tijdje niet kunnen reageren maar zat in Egypte met m'n mammie! Maar heb nu alles gelezen en de foto's bekeken dus ben weer mee!! Meid je mag niet stoppen met jullie blog want het is veel te leuk!!!Tot de volgende zitting en hou jullie goed!! en meid je zit er fantastisch uit!! groetjes xxxxx

dirk en inge

Niet te doen ...... de Note 10 kilo later zullen we maar zeggen , denk dat er teveel calzone enz.... daar word verslonden !!! alleeee geniet er verder van hé !!!
Have fun en zie niet om , de rest doen wij wel hier .....

Inga From Rotselaar

Man man man , wat leuk om jullie verhalen te lezen. Magali , die buikkrampen...ik kon ze bijna voelen!!! :-)

Amuzeer en geniet!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!