We waren dus in Jakarta gebleven... Velen vragen zich waarschijnlijk af wat er met Japan gebeurd is...wel, wegens tijdsgebrek en budgetaire redenen (Japan leek toch wel heel duur te zijn !) , hebben we dit jammergenoeg uit ons programma geschrapt...maar , ooit komt de dag !

In Jakarta zijn we opgehaald door een chauffeur met nederlandstalige gids en hebben we eerst de botanische tuin aldaar bezocht . Ze hebben er prachtige bomen en bloemen , maar het jammere is dat de mensen overal zomaar hun afval gooien en het park wordt dan ook niet naar behoren onderhouden. Vandaaruit zijn we naar mini -indonesia gereden , een soort 'pretpark' waar je alle typische huizen en klederdrachten van alle indonesische eilanden kan bewonderen , zoals ; Sumatra, Sulawesië,...

daarna een 3 uur -durende autorit naar Bandung waar we overnacht hebben. Niet veel speciaals, maar in Bandung hadden ze lekkere 'Starbucks' koffie , véél beter dan die zogenaamde lekkere Javaanse koffie(zij gebruiken geen filter , dus heb je lekker veel koffiegruis in je bekkie als je da drinkt !)

23 april : om 5:30u opgestaan om de vulkaan Tangkuban Perahu (een nog steeds actieve vulkaan, die enkel zand spuit als ze in werking treedt) te bezoeken en dan vervolgens 2 u via' the bush' af te dalen naar de krater.

Niet alleen was ik nog doodmoe , maar ook een beetje depri... Julietje verjaart en we zijn er weeral eens niet bij...shame on us ! Julie bij deze , nogmaals dikke proficiat (we hebben je natuurlijk ondertussen aan de telefoon gehad) en we beloven hierbij plechtig dat we volgend jaar er zeker zullen zijn (voila, iedereen is er getuige van !)

De afdaling naar de krater was heel vermoeiend , maar super ! Het was de inspanning waard. Bij de krater aangekomen zagen we tal van actieve bronnen ,

maar het stonk er als de pest , je moet weten dat zwavel echt wel naar rotte eieren ruikt...en van eieren gesproken , je kon daar je eitje in zo'n bron koken .

In de namiddag zijn we dan naar een muziekschool voor kinderen geweest en hebben ze een leuke show opgevoerd met de Angklungs

,waarna we dan zelf les kregen om zo'n muziekinstrument te bespelen en als slot kwamen de kinderen ons uitnodigen om met hen te dansen, wat ik natuurlijk met veel plezier deed . Aangekomen in het hotel hebben we direct naar ons 'meiske' gebeld en ze dacht, ocharme, dat we haar vergeten waren, maar het was een drukke dag geweest en konden niet vroeger bellen ! Julie, we vergeten je nooit hoor en denken zelfs altijd maar meer aan je ! ( het gemis wordt met de dag eigenlijk groter...)

De volgende dag was weer avontuurlijk , een zeveneneenhalfuur -durende treinreis van Bandung naar Yogjakarta, in 'executive' class, beschimmelde gordijnen en smerige toiletten , inbegrepen ! In Yogja verbleven we in het Prambanan Guesthouse , eigenaar was een Belg , Ludo Wauters en is de broer van de welgekende Koen & Kris Wauters . Het grootse deel van de gasten waren dan ook Belgen en Hollanders , hartstikke leuk !

De reden van ons bezoek in Yogja was om de fantastische zonsopgang in de tempel Borobudur , mee te maken .

Dus voor een derde dag op rij weeral voor dag en dauw uit de veren, maar het geluk zat ons weeral niet mee...regen , regen en nog eens regen . Sunrise > nul en we hebben de tempel daar bezocht met onze regencapes aan, als 2 belachelijke ' blauwe smurfen'(zie foto's) , maar het moet er inderdaad uniek zijn bij een mooie zonsopgang. De avond heeft het goed gemaakt door met 4 hollanders en 1 koppel van Limburg lekker te gaan eten,drinken en ervaringen uit te wisselen . Het was een vrolijke bende...:)

26 april : Terug weer heel vroeg opgestaan , maar met de glimlach ! Bali....here we come ! Yes , eindelijk platte rust . We hebben dan ook niet op een frank gekeken en de ganse week zaten we in een domein met 12 privé villa's. Schitterend... met eigen privé zwembadje en niemand die je kon zien of storen !

Veel hebben we niet gedaan op Bali , we hebben er in 2008 al de tempels en bezienswaardigheden bezocht. Dus hebben we 3 dagen een skooter gehuurd en rondgetoerd ,(window)shopping gedaan,ben ik voluit in een pas-gebetonneerde oprit gevallen, zijn we naar het strand geweest en heb ik van de mooigebruinde lichamen van de Ozzie surfers gekeken, van een 5u-durende schoonheidsbehandeling en massage genoten en lekker gegeten...vooral het laatste restaurant was super...we zagen een naambordje 'Mannekepis' en dachten , daar moeten we eens gaan want misschien hebben ze daar wel 'Belgium food'. ( ja , echte Belgen zijn toch culinair verwend ,hé) en wat heb ik daar gegeten ... worst met wortelstoemp en Christoph natuurlijk een steak champignon met verse frietjes ! Heerlijk was dat... komt daar nog bij dat de eigenaar de vroegere gebuur is van Christoph , namelijk Yanniek van Du Phare geweest , hij zit nu +/- 2 jaar in Seminyak, Bali... it's a small world !

Na onze week ontspanning was het eiland Lombok aan de beurt , dit hebben we ook de vorige keer met Bali gecombineerd en toen hebben we daar een 8-jarig meisje leren kennen , Tini, die op het strand ananas verkocht . We (wij , Annick & Rieno) hebben toen Tini een ganse dag meegenomen , kleren, boekjes en schriftjes gekocht en zijn dan ook nog bij haar thuis geweest. Wat je een huis kan noemen...een barak met een rieten mat op de vloer and that's it ! Het kind had ons hart gestolen en we vonden dat we haar nu zeker eens terug moesten opzoeken, maar zonder adres was al onze hoop op het strand van het hotel gericht waar ze 2 jaar geleden 'pineapple' verkocht. Dus bij aankomst in het hotel zijn we onmiddelijk naar the beach getrokken en jammer maar er was geen Tini te bespeuren. De plaats waar ze vroeger met een paar meisjes zaten te verkopen was leeg... Christoph zag een eindje verder toch een groepje zitten en we gingen die meisjes vragen of ze Tini kenden . Ongelooflijk , maar 2 van die meisjes kenden ons nog...en kenden Tini ! Het jammere was dat zij daar niet meer kwam , maar al vlug stond de zus daar en die zei dat ze Tini de volgende dag ging meebrengen... ik was echt in blijde verwachting (we hadden een t-shirt voor haar laten maken en hadden nog allerlei kleine cadeautjes voor haar mee) Spannend...zou ze ons nog kennen , zou enthousiast en blij zijn ?! Nog geen half uur later , lagen we wat in te dommelen en hoorde ik in de verte ...CRRRISTOPH, MA-GALI ... ik keek op en daar kwam ze aangelopen ,Tini

...na 2 jaar nog bijna niks verandert...en ze kon onze naam nog zo goed en was dol-enthousiast ! Ze vertelde dat ze geweend had toen we weg waren en dat ze dacht dat ze ons nooit meer ging zien...het was een emo-moment waarbij ik toch diep van binnen aan mijn'kleine meid' thuis zat te denken , die zovele kilometers ver weg is ...Julie , we missen je hoor ! Dikke kus xxx

Helaba, eventjes overnemen van Magali. Ondertussen is het onze tweede dag op Lombok. Deze morgen tamelijk vroeg opgestaan en naar het ontbijt gegaan. Ik was bijna vergeten dat het ontbijt hier zo uitgebreid was. Werkelijk alles was voorhanden, het zweet brak me letterlijk uit, wat ik hier weeral allemaal achter men kiezen moest zien te krijgen... Overdaad schaadt, ik weet het, maar toch. Ietsje later op het prachtige strand gaan bakken

en we kunnen het geweten hebben, want we zijn verbrand. M.a.w. binnen een paar dagen zullen we weer vervellen voor de verandering. Terwijl we lagen te roosteren kwam Tini aangewandeld en ja, ze had een ananas mee voor mij. Zelfde prijs als 2 jaar geleden, maar het heeft gesmaakt zeg en je moet weten ananas verbrand vet hé :) We hebben ons ook gewaagd aan een uurtje aquagym, wederom voelde ik men buikje krimpen... Tegen de late namiddag, hadden we een scooter versierd via een vriendinnetje van Tini en natuurlijk aan een zeer lage prijs omdat het voor ons was. De prijzen om een scooter te huren via het hotel zijn torenhoog. Kleine percentjes, grote ventjes zeg ik altijd. Met de scooter, een lekker ommetje gemaakt en in een klein restaurantje gaan eten, samen met Tini, haar broertje en haar vader. We hebben weeral een goeie daad gedaan vandaag. 's Avonds nog in het hotel, aan de bar op het strand genoten van een heerlijk drankje, onder de sterrenhemel met een rustig muziekje op de achtergrond. Wat is het leven toch fijn hé :)

Voilà, mijn kleine bijdrage zit er weer op, morgen lekker gaan scooteren en het eiland verkennen. Doedeledoe, Neute :)

Ondertussen zitten we weeral vele kilometers verder, hebben we terug afscheid genomen van Tini en hebben we nog heerlijke massages gehad in Bali...

Ik loop een beetje achter met onze verhalen , but...so much to see...so little time :-)

Ciao, Big Hugh